Ghostland

admin18 października, 2019

Ghostland (2018) Recenzja w CDA-ZALUKAJ.pl

Ghostland pokazuje, że Pascal Laugier wraca do swoich korzeni odpychania. To nie jest dzieło Hollywood i wydaje się – w najbardziej idealny sposób. Dodatkowo odbijesz się na swoim miejscu. Zarówno z samego szczęścia, jak i całkowitego strachu!

Ghostland to przewidywany nowy thriller autora i dyrektora, który sprowadził nas męczenników dziesięć lat temu. W międzyczasie skomponował i koordynował hollywoodzkie dzieło The Tall Man, w którym wystąpiła Jennifer Biel (The Sinner). Nie był to ogólnie okropny film, ale po prostu nie wydawał się być czymś z mózgu męczenników.

W każdym razie Ghostland jest bez wątpienia czymś, co wydaje się pochodzić od tej równoważnej osobowości. Istnieją gry umysłowe i zakłopotanie, jednak Laugier wymyśla, jak konsekwentnie utrzymywać grupę widzów w górę i w górę. Po drodze dostajemy nawet trochę informacji, a każdy fanatyczny wstręt do fanów będzie wiedział, dokąd zabiera nas z tą historią.

Biorąc wszystko pod uwagę, wstrząsy są również w sklepie. Poza tym – tragicznie – niektóre zupełnie przestarzałe tropy, na które tak naprawdę nie mogłem się troszczyć.

Podobnie muszę sprecyzować, że byłem wyjątkowo zaskoczony częścią makijażu ulepszeń. To było złe. Nie było to wcale bardzo praktyczne i naprawdę zauważyłem lepszy makijaż na kilku wyjątkowo niskich wydatkach filmowych. Dziwne miejsce na kompromis i nie wybierać prawdopodobnie najlepszych osób. Niewątpliwie osoby przygotowują się do wypróbowania swoich dzieł z powodu Męczenników.

Naprawdę nie myślałem dużo o Ghostland, zanim obejrzałem go podczas duńskiej uroczystości z filmu o krwi i ranach [Blodig Weekend 2018]. Co więcej, naprawdę nie musiałem. Jest to jeden z tych przypadków, w których sam szef jest wystarczającym powodem do obejrzenia filmu.

W ciągu pierwszych 15-20 minut zdajesz sobie sprawę, że zdecydowałeś się na właściwą decyzję. Przerażające komponenty zdarzają się na wczesnym etapie, ale nagle zaczynają się wysokie osprzęt i po prostu się trzymasz. Rzeczywiście może być konieczne przypomnienie sobie, aby się zrelaksować.

Historia zawiera matkę z dwiema małymi licealistkami. Matka jest jedną fajną postacią iw pewnym momencie poczułem, że jest jedną z najbardziej matek szefów, jakie kiedykolwiek obserwowałem. Mogłem bez większego wysiłku oglądać elementowy film, w którym strzeże swoich dziewczyn i cieszę się.

W każdym razie, oczywiście, nic nie jest tak podstawowe jak to. Ghostland również rzuca wiele piłek po drodze.

Matka, Pauline, jest przedstawiana przez Mylène Farmer i była po prostu wspaniała! Pascal Laugier powinien włączyć ją do każdego filmu, który zaczyna teraz i w dającej się przewidzieć przyszłości, a ja byłbym wyjątkowo optymistycznym fanem nienawiści.

Historia w Ghostland przedstawia odbicie w pewnym okresie, co oznacza, że ​​uważamy te małe dziewczynki za dwoje młodych ludzi i dorosłych. Dorosłe adaptacje przedstawiają Crystal Reed (Teen Wolf) i Anastasia Phillips (Reign). Obaj dają zdumiewające wystawy, ale musiałem pokonać wyjątkowo natrętne „nowe” usta na Crystal Reed. Przepraszam, jednak trudno się nie odwracać, gdy dostajemy dużo zbliżeń.

Adaptacja Beth i Vera u nastolatków została przedstawiona osobno przez Emilię Jones (High-Rise) i Taylor Hickson (Deadpool). Istnieje niezwykle katastrofalna i ciężka historia obejmująca stworzenie Ghostland. Taylor Hickson doświadczyła szklanej tafli i została poważnie pokryta bliznami – najbardziej całkiem na jej twarzy. To była nieszczęście, które nigdy nie powinno się zdarzyć, a idealnie, ona będzie dookoła naprawiona.

Niezależnie od nieszczęścia, zarówno młodzi artyści, jak i artyści, przedstawili zdumiewające wystawy. Szczególnie Taylor Hickson była dla mnie uciekinierką. Zaczyna jako niezwykle regularna młodzieniec, która czuje, że wszyscy są przeciwko niej, ale kończy się na zaangażowaniu i podjęciu decyzji. Emilia Jones naprawdę nie miała zbyt wiele do pracy, ponieważ dorosły wariant jej postaci (Crystal Reed) miał znacznie więcej czasu na ekranie.

Nie może być wątpliwości, że eseista i wódz Pascal Laugier zdają sobie sprawę z tego, jak zrobić upiorność. Jego scenariusze są pomysłowe i dokładnie wie, jak sprawić, by twoje włosy stanęły na głowie. Dla mnie nie jest to nawet bliskie Męczennikom, co jest obecnie okropnym przykładem. Ponadto, naprawdę, ma amerykańską przeróbkę, która nie jest okropna we wszystkim oprócz obejrzenia pierwszego.

W każdym razie, pomimo faktu, że nie postawiłbym Krainy Duchów w ekwiwalentnym (małym) sojuszu Męczenników, wciąż przewyższa 90% wypuszczonych filmów krwi i krwi. Zirytowało mnie to, że wybrał kilku „prostych” złoczyńców w tym filmie. Prawdę mówiąc, to nawet zniszczyło dla mnie kawałek doświadczenia. To znaczy, to jest Pascal „Saints” Laugier. Najwyraźniej może pomyśleć o alternatywnym rodzaju lowlife, które nie krzywdzi wcześniej krytykowanych mniejszości.

Z drugiej strony to, co naprawdę kocham w Laugier, to sposób, w jaki na ogół włącza kobiety do swoich filmów. Co więcej, kobiety mogą być solidne lub bezsilne i często zarówno przerażające, jak i cudowne (dookoła). Damy mogą być wszystkim i czymkolwiek, ale w każdym przypadku są czymś innym niż pięknym widokiem i pracują jako bohater. Nie tylko coś do stworzenia historii dla męskiego bohatera!

Categories
Udostępniono0

Napisz komentarz

Name *
Add a display name
Email *
Your email address will not be published
Website