CDA-ZALUKAJ – Filmy i seriale VOD

Kobieta idzie na wojnę

  DramatKomediaPrzygodowy

7,6
IMDB: 7,6/10 3 210 votes

Zgłoś błąd

Oglądaj w innych serwisach VOD:  

 

PLAYER.PL              

    Kobieta idzie na wojnę
    Kobieta idzie na wojnę
    Kobieta idzie na wojnę
    Kobieta idzie na wojnę
    Kobieta idzie na wojnę
    Kobieta idzie na wojnę
    Kobieta idzie na wojnę

    Kobieta idzie na wojnę (2018) – Recenzja w CDA-ZALUKAJ.pl

    Autor wykonawczy Benedikt Erlingsson („Of Horses and Men”) zadebiutował w swoim nowym filmie, opowiadającym o islandzkim ekstremistach zajmujących się ogromną branżą w Tygodniu Krytyków w Cannes.

    Doskonała kontynuacja jego uderzająco kapryśnej prezentacji „Of Horses and Men”, druga islandzka fabuła Benedikt Erlingssona „Woman at War” (Kona fer I strid), to kolejna umiejętnie wykonana, dziwnie opowiedziana historia człowieka i natury – lub w tej sytuacji kobieta i autorka – jednak z coraz bardziej entuzjastyczną głębią i bardziej wyrafinowanymi wskazówkami politycznymi.

    Wyposażony w Halldorę Geirharosdottir jako biologicznego „opresora opartego na strachu”, który podważa macierz pojemności swojego narodu, aby chronić jej zapierające dech w piersiach sceny, film zaczyna się na dość żywej równowadze, ale krok po kroku zawiera coś bardziej ekscytującego i poruszającego, jak nasz mistrz kontynuuje bieganie od ekspertów. Debiutując na pasku bocznym Tygodnia Krytyków w Cannes, War widział pickupy zarówno w Europie, jak i gdzie indziej, jako pracę, która jest zarówno osobliwa, jak i zasadniczo odpowiednia.

    Łącząc się ponownie z operatorem Bergsteinnem Bjorgulfssonem (Black’s Game), który chwyta masywne prowincjonalne kraje Islandii w fantastycznych strukturach panoramicznych, szef i współsprawozdawca Olafur Egilsson (Vikingar) tworzy zaawansowaną opowieść o kobiecie Dawidowej zakładającej Goliat jej narodu władza ustawodawcza i przemysł – bez względu na to, czy Goliat w drobnym miejscu, jakim jest Islandia, składa się tylko z kilku osób.

    Kiedy początkowo spotykamy Hallę (Geirharosdottir), ona umiejętnie wykorzystuje łuk i rygiel, aby eksplodować kabel elektryczny na szeroko otwartej przestrzeni, powodując przerwę w dostawie prądu, która przypadkowo zamyka blisko przemysłowego zakładu aluminium. Poszukiwana przez policję prawo do jej przyjemnego domu w Reykjaviku, Halla szybko wraca do swojego standardowego stylu życia jako 40-osobowa przywódczyni zespołu sąsiedzkiego, jednocześnie knując swój najlepszy sposób działania.

    Natychmiast Erlingsson ustawia energetyczny i niekonwencjonalny ton filmu poprzez celowo skalibrowany symbolizm (mieszanka niezwykłych szerokich ujęć i zbliżeń), podobnie jak sposób, w jaki wykorzystuje partyturę Davida Thora Jonssona, ukazując pisarza i różnych artystów wewnątrz samych scen. Wydaje się, że jest to nieco odrażające od początku – jeśli nie coś wcześniej znalezionego w filmie takim jak Birdman – jednak wraz z postępem fabuły i postępującą powagą, jakościowa bryza Jonssona dodaje kolejną warstwę skłonności do działania.

    Fabuła już dawno gęstnieje, gdy odkryjemy, że Halla przez dłuższy czas trwała, by przyjąć młodzieńca, i że w końcu odkryli ją dla siebie na Ukrainie. Dodatkowo odkryliśmy, że ma nierozróżnialną siostrę bliźniaczkę (Geirharosdottir jeszcze raz), która pokazuje jogę; wyobrażalny kuzyn (Johann Siguroarson, I Remember You), który podnosi owieczki w ostępach; i współspiskowiec (Jorundur Ragnarsson), który trzyma ją obok działań rządu.

    Postacie te pomagają Halli w jej misji ocalenia naturalnej świetności Islandii, szczególnie po tym, jak zdecyduje się przenieść swój aktywizm na kolejny poziom, częściowo poprzez historię. W tym momencie film przesuwa się z bardziej bezmyślnego trybu winietowego na coś w rodzaju epickiej historii przetrwania, a Erlingsson wyciąga poważne kanony – lub stopniowo jak helikoptery, automaty i sterty stworów – jak policjanci śledzą Hallę przez dobre kraje, podczas gdy ona próbuje wyjść z narodu.

    W bębnach na końcu Wojny jest kilka scen mistrzowskich, podobnie jak kilka ostrych zwrotów, ale Erlingsson nie daje im szansy na podważenie namiętnego wpływu filmu. Dowcipy Halli mogą wydawać się nieco zuchwałe, a jej ogarnięcie drzewem (lub obejmowanie Ziemi w tej sytuacji) nieco szaleństwem, jednak pragnienie kobiety, by utracić radość z tego, co akceptuje, jest ważnym powodem, zarówno doskonałym, jak i ostatecznie nawiązującym kontakt. Ostatnia sukcesja na Ukrainie jeszcze bardziej podnosi pozycję konserwatora filmu, odkrywając, co dzieje się z narodem, gdy linie produkcyjne przebiegają w niekontrolowany sposób, a industrializm kończy się zdziesiątkowaniem pobliskiego systemu biologicznego.

    W pobliżu szokującej kamery i mieszanej muzyki na ekranie – ta ostatnia to mieszanka akordeonu, fortepianu i chóralnych numerów wykonywanych przez obsadę powtarzających się postaci – zmiana Davida Alexandra Corno zachowuje trwałe tempo, ale pozwala na miejsce na zdjęcia pustej dywersji i wizualnej ekstazy.

    Tak czy inaczej, kontynuuję zaginiony w zasadzie chwalony film Benedikt Erlingsson z 2013 roku „Of Horses and Men”. Przed chwilą oglądałem zwiastun tego nienormalnego filmu i musi on zostać dodany do mojej listy niewidomych. Na szczęście gdzieś w zasięgu pięciu lat później idiosynkratyczna umiejętność powraca z „Woman at War”. Ta historia skromnego prześladowcy opartego na strachu ekologicznym może ogrzać nawet ducha zestalonego przemysłowca.

    Ilekroć Halla (Halldóra Geirharðsdóttir) postanawia prowadzić wojnę z jedną kobietą z pobliskim przemysłem aluminiowym, ryzykuje wszystko w swoim życiu. Jej strategie partyzanckie obejmują wykorzystanie podstawowej broni, na przykład łuku i strzały, aby zakłócić zdolność mechanicznego molocha. Ponadto, w świetle faktu, że pracuje sama, nikt nie zna jej tożsamości ani tego, co robi. Dokładnie to, dlaczego zdecydowała się na ten zbrodniczy wybór, jest zarówno jasne, jak i nieco niejasne, ponieważ odkrywamy, że pracownik administracji mógłby być jej drobnym dodatkiem.

    Jednak własne bitwy Halli negatywnie wpływają na jej bliską rodzinę. Spotykamy jej siostrę bliźniaczkę Ásę (również graną przez Geirharðsdóttir), która jest pedagogiem jogi. Dwie panie, po czterdziestce, są bezdzietne i po prostu mają sobie nawzajem braterstwo. Ponadto, pomimo tego, że Halla jest szczytem zakazu na linii, jest związana z otrzymaniem młodzieńca z rozdartej wojną Ukrainy. W momencie, gdy opowiadała o dostępnej młodej damie, Halla chwyta ją za zdjęcie, tak jak jest to cenna własność. Czy jej wojna ekologiczna jest warta utraty tego maleństwa?

    Erlingsson pracuje na podstawie scenariusza Ólafura Egilssona, który grał w przysiędze Baltasara Kormákura w 2016 roku. Filmy te wykorzystują scenę Islandii. Zastanawiasz się, czy można tam sfilmować okropne zdjęcie, ponieważ „Woman at War”, nakręcony przez operatora Bergsteinna Björgúlfssona „Of Horses and Men”, przykuwa uwagę szokującymi widokami.

    W każdym razie, niezależnie od tego, jak uroczo nakręcony jest ten film, bez przekonującej narracji, zdjęcia zostaną zmarnowane. Treść Egilssona / Erlingssona daje nam dwie fizyczne części meandrującej duszy. Halla i Ása potrzebują tak wielkiej ilości w ich ogólnie pożądanym życiu. Oprócz pracy na dwóch stanowiskach jako opresor oparty na strachu, Halla jest dyrektorem muzycznym. Poza tym wydaje się, że ma na to wielką energię. Ása marzy o opuszczeniu Islandii, aby przygotować napędzane jogę i niezwykłe zdolności od wielkiego jogina lub joginów. Dwie panie potrzebują czegoś, żeby je ukończyć. Co więcej, być może nieszczęsny konflikt z niewrażliwym wiatrakiem branży aluminiowej nie jest ostatecznym powołaniem Halli.

    Uderzyło mnie, jak wpłynęła na mnie „Kobieta na wojnie”. Erlingsson daje nam dostęp do wewnętrznej bitwy Halli, wyrażając swoje uczucia naprawdę za pomocą trójczęściowego zespołu i trzech tubylczych wokalistów, którzy w przerażający sposób kończą swoje doświadczenia Halla. Przypomina grecką melodię, która daje nam coś z wewnętrznego monologu Halli, odrobinę ekscentryczności, którą odkryłem wciągającą, a ponadto niepokojącą.

    Film „Kobieta na wojnie” (Kona for í stríð) będzie islandzkim zakwaterowaniem w Oscar w 2019 roku, informuje RÚV. Film, koordynowany przez Benedikt Erlingsson i gwiazdy Halldóra Geirharðsdóttir, został wybrany przez osoby z Islandzkiej Akademii Filmowej i Telewizyjnej (ÍKSA) w decyzji internetowej, która zakończyła się w środę. Osoby prywatne ÍKSA przeglądały dziewięć filmów islandzkich, które spełniały warunki zakwaterowania w Amerykańskiej Akademii Sztuki i Nauki Filmowej.

    Na obrazie na stronie Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Toronto film kręci się wokół Halli, „złożonego tajnego eko-psychologicznego bojownika, próbującego oszczędzić naturalne sceny Islandii z rozpadu przemysłowca”, którego plany są skomplikowane ”… kiedy od dawna pragnął młodzieńca kończy się dostępny do odbioru. ”

    Producent filmowy i lider ÍKSA Hlin Jóhannesdóttir mówi, że w decyzji z bieżącego roku odnotowano rekordowy udział wśród obsady wyborczej osób, a ponadto, że od czasu do czasu tylko ta sama liczba islandzkich filmów szuka szacunku dla wybrania Islandii na najlepszego zagranicznego Oscara Nagroda filmowa.

    „Woman at War” zostanie obecnie przesłana do rady ds. Wyboru Oscara, która wybierze pięć międzynarodowych filmów, aby ubiegać się o nagrodę, której zwycięzca zostanie zgłoszony podczas funkcji Oscara 22 stycznia 2019 r. Film został dodatkowo nominowany do Nagroda Filmowa Rady Nordyckiej, nagroda LUX Parlamentu Europejskiego oraz Europejska Nagroda Filmowa.

    Woman At War jest tym, co otrzymasz w przypadku, gdy zaprojektujesz dom rzemieślniczy, wyrwij się z laboratorium: każda z cech, które powinny się pojawić naturalnie, jest raczej chrupiąca i obliczona. Intrygująca historia i gwiazda Halldóra Geirharðsdóttir wygrywa, ale egzekucja graniczy z rozdzierającym.

    40-letnia Halla, Geirharðsdóttir, jest skromnym szefem zespołu, który pojawia się jako eko-wojownik, próbując zranić matrycę pojemności Reykjaviku. Wiadomość, że została przyjęta do przyjęcia młodej damy z Ukrainy, każe jej przemyśleć swój aktywizm. Czy byłaby w stanie myśleć o tyke, jeśli wykorzysta swoją szansę, walcząc z legislaturą?

    Szef / współautor Erlingsson (Of Horses And Men) wykuwa fantazyjne wyobrażenie o progresji metaprintowych prosperów (Halla jest ścigana przez pustą trójkę wykonawców grających w filmie! Co za gajówka!), Jednak wszyscy są robi to, abyśmy wiedzieli, że nie wkładamy zasobów w historię Halli, ani nie dochodzimy do etycznych zapytań, ponieważ ona żyje w animacji, w której nic się nie liczy.

    Czy możliwe jest dołączenie do niekonwencjonalnej i idiosynkratycznej komicznej skłonności z prawdziwymi pytaniami o eko-radykalizm, aby dostarczyć lepszy niż przeciętny film? Kona fer í stríð Benedikt Erlingsson (Woman at War) skutecznie realizuje tę tęsknotę za obiektywem, a nawet odkrywa, jak utrzymać niezawodny ton przez 100-minutowy czas pracy.

    Obraz przedstawia Hallę (Halldóra Geirharðsdóttir), która ogłosiła wojnę w branży aluminiowej, aby ochronić islandzkie środowisko Highland przed dalszym rozpylaniem. Mając dwojakie istnienie jako szef zespołu i skrajnie ziemska osoba, demonstracje zdrady postaci rozwijają się w najdalszym punkcie, podobnie jak metody, które musi przejść, aby pozostać niezauważona. Sprawy komplikują się, gdy widzi, że jej wniosek o przyjęcie został uznany po czterech latach napiętej krytyki.

    Znakomita stymulacja Erlingssona nadzoruje niezawodnie, by funkcja była wciągająca, poruszając się bezbłędnie pomiędzy coraz bardziej zabawnymi minutami – na przykład Halla wykorzystując martwy trzask, by ominąć lokalizatory ciepła policyjnej mocy – i stopniowo autentyczne medytacje na temat sporu między zwykłą egzystencją a byciem lobbysta. Kobieta w wojnie nigdy się nie męczy. To nie jest w pełni zrealizowane dzięki idealnemu wykorzystaniu (wyjątkowo nienormalnego) dźwięku przez cały czas – co dodatkowo ma miejsce jako biegnąca mufla, ponieważ zespół grający ścieżkę dźwiękową niezawodnie ma funkcje poza zasięgiem wzroku, najwyraźniej goniąc Hallę i dodając właściwy ton do jej życia .

    Aktorstwo jest również wybitne, a Geirharðsdóttir odgrywa solidną, wiodącą rolę jako Halla, łapiąc rytm postaci żyjącej w absurdalnie zabawnym świecie, dręczonym naturalnymi problemami i namiętną presją. Dzięki swojemu ustawieniu w Islandii Erlingsson dodatkowo wykorzystuje szansę na wyświetlenie bezbłędnie nakręconego filmu, w tym wspaniałe perspektywy na Highlands i inteligentne zbliżenia w mieście.

    Woman at War to solidne przejście do Londyńskiego Festiwalu Filmowego, jednak nie jest całkowicie nienaganne, z niewielkimi niedociągnięciami w treści, uniemożliwiającymi osiągnięcie bezbłędności. Sama fabuła jest dość zwyczajowa, co dziwnie dziwne, biorąc pod uwagę ogólnie idiosynkratyczne postacie i zabawny ton. Dodatkowo Halla, podczas gdy wciąganie i intrygujący bohater, nigdy nie napotyka żadnej znaczącej poprawy postaci.

    Tak czy inaczej, kwestie te mogą po prostu nieznacznie przeciwstawić się ogólnie wspaniałej satyrze, która czerpie z prawdziwych dociekań dotyczących kwestii naturalnych, i pozostawia nam rozważanie, jak skutecznie porównywać dochodzenia polityczne ze spokojnym, zwykłym życiem.

    No links available
    No downloads available

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Podobne filmy